Korzyści z biegania

ja zaczałem biegać 2 lata temu przy ostatnich roztopach. Faktycznie nie spodziewałem że można organizm tak pozytywnie przestawić na inne obroty. Przedewszystkim zgububiłem kilkanaście kg - miałem nadwagę. Nadal mam, bo diety raczej wcale sobie nie wprowadziłem- zawsze wszystko na szybko.

Pamiętam ten dzień- to na prawdę byl spontan z tym bieganiem. Siedziałem sobie w domu przed monitorem, była końcówka zimy, za oknem troche sypało jeszcze śniegiem ale temp. była niewiele na plusie. Pomyślałem sobie, że może odejdę na godzinke od ekranu i pójdę gdzieś się przejśc na zewnątrz. Poszedłem i w trakcie znowusz pomyślałem że może tak by się przebiec z kilometr. Tak też zrobiłem ale po tym kilometrze dostałem takiej euforii że przebiegłem jeszcze 4km. Tak to się zaczeło u mnie. Na drugi dzień miałem bolące zakwasy(nie uprawiałem rzadnego sportu, z aktywnością fizyczną też było nieciekawie) ale stwierdziłem, że trzba to rozbiegać i znowu ta sama trasa 4-5km z dosyć częstym jeszcze wtedy marszem. Trzeciego dnia zadało mi się odczuć że już mnie tak nie boli i po 3 dniach biegania nie czułem już bólu i wtedy poczułem że to mnie wciągneło i co drugi trzeci dzień biegałem tą samą trasą przez ok 2m-ce. Później już zacząłem troche modyfikować sobie trasy i próbować zwiększać dystans.... mógłbym tak opowiadać aż o dnia dzisiejszego.

A jeśli o efekty chodzi to jak już wspomniałem zrzuciłem trochę kilogramów ( zrzuciłbym więcej ale nie trzymam diety- prawie o to nie dbam, jedyne co odstawiłem to chipsy i staram się unikać smażonego ale jak już muszę to sobie nie odmówię:) )Co więcej regularne bieganie wywołuje u mnie jakże wspaniałe stany euforyczne. Z czasem ku mojej uciesze dowiedziałem się że isnieje coś takiego jak "euforia biegacza" i jeszcze bardziej mnie to podbudowało psychicznie. Biegam tylko pod wieczór- a w wakacje tylko w nocy tuż po zachodzie słońca, co po całodniowych stresach potrafi odwórócić samopoczucie o 180 stopni ( na lepsze rzecz jasna). Po ciężkim dniu i w stanie w którym jestem tak wściekły że aż ze mnie kipi zawsze staram się biegać. Po takim bieganiu wracam do domu z bananikiem na twarzy od ucha do ucha i całkowicie wyluzowany. Po bieganiu mam bardzo dobry sen- rano wstaję wypoczęty, wyspany i nie mam tak że nie chce mi się rano wstać. Nie mam nawet czegoś takiego że idę spać i nie mogę zasnąć: po prostu kładę się i za 10 minut juz śpię (i to nie ze zmęczenia). Zauważyłem też u siebie poprawę przemiany materii( nie wiem kiedy ta poprawa dokładnie nastapiła bo tego nie obserwowałem ale jest to faktem).

Mam czaem takie momenty że nie chce mi się biegąć- wtedy nie biegam: uważam że nic na siłę. Bardzo wielu znajomych dziwi mi się po co to robię i mawiają "Po co ty biegasz, przecież to ci nic nie daje", niektórzy jeszcze dodadzą "Przecież marnujesz tylko swój czas" i nie da im się przetłumaczyć, że bieganie może sprawiać przyjemność, już nie wspominając że można mieć takie hobby. Jedyne co zauważyłem i pewnie nie tylko ja, to to, że Polacy nie uprawiają sportów i nie prowadzą aktywnego trybu życia (zresztą też do niedawna taki byłem).Co innego zachodzie, znajomi którzy byli w Irlandii mówili że tam cała masa ludzi biega i jeździ na rowerach ale u nas jeszcze nie ma takiej świadomości.