Rodzic jako wzór do naśladowania - jakich błędów nie popełniać

Dzieci obserwują jak zachowują się i co mówią rodzice i w ten sposób uczą się o swoim ciele, zdolnościach, zachowaniu oraz wszystkim innym, zwłaszcza w pierwszych latach życia. Dziecko naśladuje zachowania rodziców, dlatego najlepszym sposobem na naukę nie jest wcale stosowanie kar za złe i nagród za dobre zachowanie.

Optymistyczne nastawienie, pozytywne zachowania i propagowanie zdrowych nawyków to najlepszy sposób na wychowywanie dzieci. Pokazanie dobrego przykładu pomoże dzieciom znaleźć szczęście, dbać o zdrowie, odpowiednie odżywianie i wagę. Jeżeli potrzebujesz zmian w swoim życiu, żeby móc dawać odpowiedni przykład dzieciom, zacznij od razu – w ten sposób poprawisz życie swoje i dzieci.

Oto 5 błędów wychowawczych, których nie należy popełniać:

Kłócenie się i narzekanie przy dzieciach

Jeżeli rodzice nieustannie sprzeczają i kłócą się przy dzieciach, są dla siebie uszczypliwi i złośliwi, dzieci uczą się, że takie zachowanie jest normalne. Stres często wywołuje kłótnie i dziecko to rozumie, dlatego kiedy samo jest zdenerwowane, może odreagować atakując rodzeństwo lub kolegów w szkole. Rodzice często nie rozumieją, że agresywne zachowanie dziecka wywołane jest nastawieniem ich samych.

Bardzo ważne jest żeby trzymać nerwy na wodzy przy dzieciach – ma to korzystny wpływ nie tylko na nie, ale również na małżonków, którzy mogą w ten sposób uniknąć wielu konfliktowych sytuacji.

Równie ważne jest, żeby nie narzekać przy dziecku - na pracę, na politykę, na sąsiadów. Słuchając nieustannego narzekania dziecko odbiera złe emocje, uczy się pesymizmu i negatywnego nastawienia do otoczenia, co na dłuższą metę może utrudniać mu życie i czynić nieszczęśliwym.

Nie trzymanie się własnych zasad

Twoje zachowanie ma silniejszy wpływ na dziecko niż pouczanie i mówienie co wolno, a czego nie wolno robić. Jeżeli np. nie pozwalasz wysyłać dziecku wiadomości sms podczas wspólnego obiadu, nie odbieraj w tym czasie telefonów. Jeżeli ustalasz zasady dotyczące zachowania, musisz również się ich trzymać, a także twoja współmałżonka / współmałżonek.

Kiedy dzieci widzą, że rodzice stosują się do zasad, które ustalają, jest im łatwiej do nich przywyknąć, poza tym rozumieją wtedy, że rodzice poważnie traktują to, co mówią.

Przywiązywanie uwagi do rzeczy nieistotnych

Jeżeli dziecko zbije talerz, nie należy się od razu denerwować i krzyczeć na dziecko, nawet jeżeli talerz ma jakąś wartość. Zepsuta zabawka lub zgubiony szalik nie są powodami, dla których warto robić awanturę, nie są rzeczami, którym należy poświęcać dużo uwagi.

Owszem, dobrze jest wytłumaczyć dziecku, dlaczego trzeba dbać o swoje rzeczy, wyjaśnić na czym polega ich wartość, ale jednocześnie pokazać różnicę pomiędzy dobrami materialnymi, a życiowymi wartościami i troską o drugiego człowieka, dzieleniem się z innymi, uczuciami oraz empatią.

Przywiązywanie dużej uwagi do rzeczy materialnych i zbytnia troska o nie powodują, że człowiek czuje się często mniej szczęśliwy niż powinien, towarzyszy mu uczucie braku, pustki. Dziecko, które nauczone jest, że nie należy przykładać uwagi do mało istotnych rzeczy, potrafi skupić się na sprawach ważniejszych, jest bardziej otwarte na świat i doświadczenia.

Porównywanie do innych

Pokazywanie na rówieśników, np. sąsiadów lub kolegów z klasy, jako na lepszych w jakiejś dziedzinie, chociażby w nauce (twoi koledzy mają lepsze oceny) najczęściej ma skutek odwrotny do zamierzonego – zamiast motywować, zniechęca. Żeby zmotywować dziecko do działania, najlepiej wspierać je w jego dążeniach, chwalić postępy (nawet znikome) i sugerować alternatywne rozwiązania, kiedy ma z czymś problem.

Krytykowanie wyglądu

Jeżeli narzekasz na swój wygląd w obecności dziecka, dajesz mu do zrozumienia, że poczucie własnej wartości, samoocena powinny być zależne od tego, czy ubranie dobrze na tobie wygląda lub od tego, czy ważysz więcej od swoich znajomych i bliskich. Dzieci, zwłaszcza dziewczynki, przykładają uwagę do tego typu komentarzy.

Jeszcze gorszy wpływ na dziecko mają komentarze dotyczące wyglądu skierowane w jego stronę – niestosowna krytyka może doprowadzić do problemów z poczuciem własnej wartości i niskiej oceny własnego ciała i wyglądu ciągnących się przez całe życie, a to może zaowocować m.in. zaburzeniami żywienia.